Relatie slaaptekort en Alzheimer

Volgens onderzoekers van het Radboud Alzheimer Centrum is er een verband tussen chronisch slaaptekort en het risico op Alzheimer. Slaaponthouding heeft effect op de hoeveelheid bèta-amyloïd in het hersenvocht.

Dit eiwit speelt een belangrijke rol bij de ontwikkeling van Alzheimer. Bij mensen die lijden aan deze ziekte plakken bèta-amyloïden samen tot draden die aan elkaar en aan zenuwcellen vastkleven en in het hersenweefsel zogeheten ‘plaques’ vormen. Die leiden bij de patiënten tot verwardheid en geheugenverlies.

Bij het Nijmeegse onderzoek waren 26 gezonde mannen tussen de veertig en zestig jaar betrokken. Allen zeiden een normaal slaappatroon te hebben. Dertien van hen sliepen in de nacht van een etmaal zeven uur achtereen, de andere dertien werden 24 uur wakker gehouden. De onderzoekers maten bij alle deelnemers de hersenactiviteit. Ook namen ze op gezette tijden hersenvocht af, om zo de concentratie van het betreffende eiwit en eventuele schommelingen daarin te meten.

Bij de mannen met een normale nachtrust constateerden de onderzoekers een afname van zes procent van bèta-amyloïd. Bij de andere groep mannen bleef het eiwitniveau constant. Als mogelijke verklaring voor het verschil opperen de onderzoekers dat relatief schadelijke eiwitten als bèta-amyloïd in het brein gedurende de slaap worden opgeruimd.

De bevindingen sluiten aan bij eerder onderzoek met muizen, die na langdurige slaaponthouding een toename van het eiwit lieten zien en fysiologische kenmerken van Alzheimer ontwikkelden. Of chronische slaapdeprivatie ook bij mensen tot een toename van het cerebrale eiwit leidt, willen de Nijmeegse wetenschappers nu verder bestuderen.

Bron: Ooms, S. et al. Effect of 1 Night of Total Sleep Deprivation on Cerebrospinal Fluid β-Amyloid 42 in Healthy Middle-Aged Men, JAMA Neurology, juni 2, 2014, doi:10.1001/jamaneurol.2014.1173


« Terug naar overzicht